Kleinschalige BorderCollie Kennel en meer ...A small BorderCollie Kennel and more ...Ein kleines BorderCollie Zucht und mehr ...

Elena loops en gedekt

Gepubliceerd op 24 augustus 2017 13:33

Superblij appte ik Sylvia dat Elena eindelijk (na 8 maanden op 10-08-2017) loops was en dat we ons op moesten maken voor de dekking.

En na meerdere progesterontesten, waarvan de laatste aangaf dat ze eigenlijk nog te laag zat, besloten mijn vriend en ik toch af te reizen naar Duitsland (18-08-2017). Mijn ouders zaten op dat moment in Italie en ik had daardoor een betere basis.

Het gaf mij de kans om wat relaxter daar te zijn, net als dat Elena op haar gemak alles tot zich kan nemen in haar eigen tempo.

We mochten zolang als we wilden bij Sarah en Christian Suer blijven logeren als nodig was. Jan, de nestzus van Elena, beter bekend onder stamboomnaam Silver, woont bij Sarah en Christian. Deze kans lieten we natuurlijk niet schieten om wat beter bekend te raken met mensen die je alleen via FB kent en natuurlijk met Jan.

De 2 zusjes leken als 2 druppels op elkaar, alleen is Jan kortharig en Elena halflang en hun aftekeningen zijn anders.

De dagen vlogen voorbij, maar het begin was een uitdaging. Het weekend waren ze constant aan het spelen, maar je zag elke keer wel dat ze een stapje verder gingen met de broodnodige rust ertussendoor.

Op zondag, zagen we dat Ice last had van zijn rug en we hadden overlegd dat we de volgende dag naar de dierenarts in Bielefeld zouden gaan. Natuurlijk wilden we een natuurlijke dekking, echter wat nou als Ice het niet ging trekken. Voor mij was het direct duidelijk, ik wilde alleen maar Ice. Dus we hadden afgesproken dat we dan voor KI zouden gaan, als dat als enige optie nog overbleef.

Martin ging weer naar huis, want hij moest maandags weer gaan werken.

Bij binnenkomst, was duidelijk te merken dat Elena en Ice elkaar weer gevonden hadden en na wat wachten, konden we naar binnen.

Als de dierenarts en assistent binnen waren dan deden Elena en Ice alsof ze elkaar niet kenden en niet leuk vonden en ze waren nog niet weg of ze waren weer met elkaar bezig. Ze vonden de dierenarts echt niet aardig en Ice gaf geen druppel sperma. Elena was wat gemoedelijker en vond de dierenarts wel ok, want de dierenarts mocht een vaginoscopie maken, alsook een uitstrijkje.

De dierenarts gaf iig aan dat Elena geovuleerd had een dag ervoor (20-08-2017) en dat we theoretisch tot vrijdag hadden. In overleg besloten we dat we de natuurlijk weg gingen proberen, alsook via KI. Alhoewel de KI hoefde niet meer als het natuurlijk ging.

Na weer een pauze, hadden Sylvia en ik s'avonds afgesproken om toch weer te proberen. Elena had nog niet echt gelopen, dus besloten we op een akker te gaan lopen, waar het normaal heel rustig is. Sylvia vertelde dat ze het nog nooit zo druk had gezien met verkeer (fietsers, auto's etc) daar als toen we daar liepen.

De gehele tijd, had Ice zijn moves weer terug en Elena vond het helemaal ok.

Terugkerend naar de auto kwam ik met mijn gevoel om daar gewoon te zijn. Sylvia ging erin mee en we hadden de grootste lol. De honden ook overigens. En toen was daar het moment, ze stonden vast. Wat een onbeschrijfelijk geluksgevoel was dat. Onze beiden dromen kwam hiermee een stuk dichterbij! De eerste dekking was een feit!

De terugweg naar Sarah was ik zo in de wolken, dat ik een half uur later dacht, goh, volgens mij rij ik verkeerd.

De volgende dag hebben we de KI-afspraak afgezegd en besloten het er nog een keer op te wagen.

Weer afgesproken en mijn gevoel zei weer naar dezelfde plek terug te gaan. Na 1,5 uur begon de hitte toch wel toe te slaan en we hadden ook honger, dus we besloten om die avond weer te proberen. Ice kwam even buurten in mijn auto, even beetje schoonmaken en wat te drinken en na een Nederlands hondenkoekje sprong hij er weer uit. Ineens hoorde we een kreet en gepiep en ja hoor, daar stonden ze weer. De tweede dekking was een feit!

Na wat op ons gemak te hebben gedaan, reed ik donderdags weer terug naar Nederland, om Zorro op te pikken (hij had een week bij vriendin Evelien gezeten) en daarna mijn ouders vanaf het vliegveld.

Het was succesvol geweest! Op naar de volgende fase: de dracht! En de geplande echo op 24 september!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.