Kleinschalige BorderCollie Kennel en meer ...A small BorderCollie Kennel and more ...Ein kleines BorderCollie Zucht und mehr ...

Gemengde gevoelens (NL)

Gepubliceerd op 24 oktober 2016 00:00

Het afgelopen weekend was een soort van anticlimax na de hectische maand, die we gehad hebben.

 

Het begon, toen ik opeens last minute, moest veranderen van dekreu. Om alles goed te maken/organiseren voor deze match, hebben Sylvia en ik afgesproken dat we het (zoveel mogelijk) volgens de regels van de FCI (internationaal), de Duitse VDH, de Nederlandse Raad van Beheer en de Nederlandse BCCN zouden doen. Naast onze eigen eisenlijst. Ook hadden we afgesproken, aangezien het voor beide honden de eerste keer zou zijn, we de combinatie zouden voorstellen als er puppys op komst zouden zijn.

Reden, waarom we nu naar buiten treden, is dat de situatie waar we nu in zitten, ook kan gebeuren als fokkerzijnde. We spreken er openlijk over, zodat anderen (nieuwe fokkers) er ook van kunnen leren, net zoals wij gedaan hebben.

Helaas weten we nu al dat we geen pups gaan krijgen op dit moment.

Niet omdat we onze lijst met regels en eisen niet aan konden voldoen (alles is voldaan), niet omdat ze elkaar niet mochten.
We hebben een paartje gezien, die enorm veel plezier met elkaar had en volledig in harmonie waren. Nu meer dan ooit, willen we deze combinatie.
Het heeft te maken met timing en advies.

Als een nieuweling op het fokkertoneel en perfectioniste, wil ik alles goed doen. Alle testen, die ik nodig vond om gedaan te worden, zijn gedaan. Ook de Nederlandse BCCN, het was wat langer wachten dan verwacht, maar heeft afgelopen week bericht gestuurd dat Ice goedgekeurd werd en de match ook.

Normaal gesproken, als Elena loops is, is het net alsof er een waterval aan bloed uitkomt. Deze keer, was het erg moeilijk om bij haar bloed te ontdekken, ze was extreem schoon op zichzelf. Wanneer ze loops is, mag ze vreemde mannen niet zo. Ze gromt en blaft tegen ze. Ook is ze ineens erg schrikachtig en waar ik heel blij mee ben, ze luistert ineens een stuk beter dan normaal, normaal loopt ze rond met haar middelvinger omhoog of heeft ze bananen in haar oren. Bovenal is ze erg op tijd. 6 maanden, bijna tot op de dag. Echter deze keer niet, pas 3 weken later werd ze loops.

Natuurlijk, kan ik erin komen dat ze de extreme spanning om mij heen gevoeld heeft. Ik wilde antwoorden, die ik nodig had, om de hoge standaard welke Sylvia en ik ons toegelegd hadden, toe te komen. Ik geloof, door de relatie die ik met Elena heb, is ze volledig gefocussed op mij en ik denk dat ze mij probeerde te pleasen, te helpen.

Maandag, de 10e waren we naar de dierenarts gegaan voor haar eerste ovulatietest. Ik wilde weten waar we waren en waar ik aan toe was. De dag ervoor, zag ik haar veranderde gedrag alsook een heel klein drupje bloed (niet erg zichtbaar) en er was zeker beweging in de ovulatie. Echter de volgende test wees uit dat het hetzelfde bleef. In totaal hebben we 4 testen gedaan en de laatste gaf aan dat ze eindelijk richting ovulatie ging. De dierenarts, die zelf ook fokker is, vertelde mij dat we een paar opties hadden en met zijn ervaring als fokker dat ze waarschijnlijk er klaar voor was op zaterdag en zondag. Ik zou op tijd zijn!

Omdat ik niet de volledige weg (3,5 uur) alleen wilde afleggen met een teef die onwijs veel aandacht nodig had, vroeg ik een vriendin van mij om mee te gaan. Op het laatste moment, veranderde dat toch in mijn moeder. Ze had zaterdag een crematie (we hebben een goede vriend/oom verloren), dus we arriveerde rond etenstijd en we gingen wandelen met Sylvia en Ice.

We zagen fantastische chemie tussen het koppel, waren erg speels en zorgzaam voor elkaar...Ze renden over de akkers en we zagen 1 keer dat Elena haar staart opzij schoof op een manier waarop onze gedachten waren: yes, dit is het teken, hopelijk van velen nog te komen.

Op zondag, waren we uitgenodigd om naar de tuin te komen van een vriendin, ze werkt bij een dierenkliniek. Mijn moeder en ik gingen weg, omdat ik gemerkt had dat Elena zeer beschermend was richting ons. Rond het middageten, kregen we een sms en we gingen terug naar de tuin, er was nieuws.

Helaas, niet waar we op hadden gehoopt. Mijn lieftallige bitchy drakendame heeft waarschijnlijk eerder geovuleerd, dan we verwacht hadden en het teken wat we zagen, was niet het begin, nee het was het einde.

Zo, dit jaar, zullen er geen pups zijn bij Spirit of Three.

Maar met deze ervaring, zijn Sylvia en ik nog meer ervan overtuigd dat we een zeer goede combinatie in gedachten hebben. Ze vullen elkaar erg mooi aan. We hebben ook een back up dekreu, als dit niet gaat zoals we willen. Hij zal ook volledig gechecked worden en voor goedkeuring bij de BCCN worden aangeboden.

Dus we zijn erg blij, dat we toch de planning voor lente/zomer 2017 gaan aankondigen met de volgende combinatie:

http://spirit-of-three.jouwweb.nl/match-2017

De website van Sylvia en Ice heet: http://www.der-bordercollie.de/

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.